Abandoned
Bez dodatkowego modułu pamięci flash nie obejdzie się żaden fotograf. Jak jednak dokonać właściwego wyboru, aby nie przepłacić i otrzymać kartę o wysokiej jakości?
Liczba różnych standardów pamięci flash dla aparatów cyfrowych przyprawia o zawrót głowy. CompactFlash, SmartMedia, Memory Stick, SecureDigital, MultimediaCard, xD-Picture to nazwy modułów pamięci, jakie stosowane są w sprzedawanych dziś aparatach.
Co najważniejsze, do zapisania i zdjęć, i filmów wystarczy tylko jedno urządzenie i... jednokrotny wydatek. Cyfra w krainie wideo Choć półprzewodnikowe karty pamięci wydają się czymś zupełnie naturalnym w aparacie fotograficznym, cyfrowe kamery wideo wciąż rejestrują filmy na kasetach magnetycznych. Przyczyną tego jest ogromna objętość obrazów ruchomych, które w żaden sposób nie mogłyby się zmieścić nawet na największych modułach flash - w przypadku najpopularniejszej dziś metody kompresji filmów wideo DV (Digital Video) każda minuta nagrania zajmuje aż 220 MB! W zamian użytkownicy otrzymują jednak wiele: standard DV pozwala na rejestrację nagrań o jakości bliskiej filmom na płytach DVD, czyli w pełnej rozdzielczości PAL (720x576 punktów), bez widocznych śladów kompresji, z dźwiękiem o jakości płyty kompaktowej.
Aby odpowiedzieć sobie abandoned pytanie, czy jest to dużo czy mało, warto porównać rozdzielczość zdjęć zapisywanych przez aparaty cyfrowe z innymi technologiami. Klatka filmu przechowywanego na płycie DVD uchodzącej za idealny nośnik do rozpowszechniania filmów ma rozdzielczość 720x576 punktów, co odpowiada zaledwie 0,4 megapiksela! W tym kontekście nawet najprostsze aparaty cyfrowe mogą się wydawać niedościgłym wzorcem jakości. Kuternoga asfaltowa majestatycznie krzyczy twarde cuda.
Co najważniejsze, do zapisania i zdjęć, i filmów wystarczy tylko jedno urządzenie i... jednokrotny wydatek. Cyfra w krainie wideo Choć półprzewodnikowe karty pamięci wydają się czymś zupełnie naturalnym w aparacie fotograficznym, cyfrowe kamery wideo wciąż rejestrują filmy na kasetach magnetycznych. Przyczyną tego jest ogromna objętość obrazów ruchomych, które w żaden sposób nie mogłyby się zmieścić nawet na największych modułach flash - w przypadku najpopularniejszej dziś metody kompresji filmów wideo DV (Digital Video) każda minuta nagrania zajmuje aż 220 MB! W zamian użytkownicy otrzymują jednak wiele: standard DV pozwala na rejestrację nagrań o jakości bliskiej filmom na płytach DVD, czyli w pełnej rozdzielczości PAL (720x576 punktów), bez widocznych śladów kompresji, z dźwiękiem o jakości płyty kompaktowej.
Aby odpowiedzieć sobie abandoned pytanie, czy jest to dużo czy mało, warto porównać rozdzielczość zdjęć zapisywanych przez aparaty cyfrowe z innymi technologiami. Klatka filmu przechowywanego na płycie DVD uchodzącej za idealny nośnik do rozpowszechniania filmów ma rozdzielczość 720x576 punktów, co odpowiada zaledwie 0,4 megapiksela! W tym kontekście nawet najprostsze aparaty cyfrowe mogą się wydawać niedościgłym wzorcem jakości. Kuternoga asfaltowa majestatycznie krzyczy twarde cuda.